Now Please Don't You Cry, Beautiful Edith is een jazzalbum van multi-instrumentalist Roland Kirk, uitgebracht in 1967. Het album markeert een overgangsperiode waarin Kirk meer groove-georiënteerde jazz verkent, een richting die later uitmondde in platen als Blacknuss. De bezetting is relatief klein: Lonnie Liston Smith op piano, Ronnie Boykins op bas en Grady Tate op drums, waardoor Kirk’s virtuositeit en veelzijdigheid extra tot hun recht komen. De geconcentreerde, ongekunstelde sound maakt het album zowel diep als toegankelijk, met een scala aan instrumentale kleuren en melodieën die traditionele vormen moeiteloos verbinden met vernieuwende grooves en soms soulvolle accenten. Dit draagt bij aan een luisterervaring die intens en intiem aanvoelt, zonder aan rijkdom en complexiteit in te leveren.
Op Now Please Don't You Cry, Beautiful Edith staan verschillende opmerkelijke nummers. De opener Blue Rol zet meteen de ontspannen maar ritmische sfeer neer, terwijl Alfie Kirk’s persoonlijke interpretatie van het bekende thema uitdiept met zijn rijke klankpalet. Het titelnummer, Now Please Don't You Cry, Beautiful Edith, onderscheidt zich door emotionele diepte en vloeiende interactie tussen de instrumentalisten. De plaat wordt gezien als hoogtepunt in Kirks discografie vanwege de balans tussen virtuositeit, emotie en vrijheid, waarbij de sobere bezetting de aandacht legt bij elk muzikaal detail.
Kenmerken
- Klein bezetting, meeste focus op details
- Kirk combineert traditionele vormen met groove
- Lonnie Liston Smith speelt piano
- Ronnie Boykins bas en Grady Tate drums
- Nadruk op toegankelijk maar diep geluid
- Nagenoeg intieme en intense luisterervaring
Prijshistorie
* Prijshistorie bevat geen data van Amazon, Amazon Marketplace.
Prijzen voor het laatst bijgewerkt op: