Rhapsode Forever Pavot

Forever Pavot's Rhapsode, uitgebracht in 2014, is een debuutalbum dat zich nestelt in het genre van psychedelische indiepop met sterke invloeden uit de jaren 60-filmscores en Franse barok. Emile, de brein achter het project uit Parijs, herschikt oude klanken tot een fris geheel, geïnspireerd door componisten als Ennio Morricone en Francis Lai, vermengd met harpsichord, fuzzgitaren, farfisa-orgels en fluiten. Het resultaat is een gelaagd, instrumentaal rijk werk dat de kloof tussen verleden en heden overbrugt, met een western-achtige sfeer alsof gefilmd door de ORTF, zonder simpelweg retro te kopiëren maar juist nieuwe texturen te stapelen in een claustrofobe popwereld. De plaat ademt de vrijheid van een artiest die evolueert van hardcore punk en chiptune naar deze eclectische sound, met basslijnen in de traditie van Burgalat en arrangementen die doen denken aan Beatles-achtige psychedelica gezongen door Zombies. Frequent instrumentale intermezzo's zorgen voor een vloeiende eenheid, terwijl de compositorische kunde – solo gethematiseerd en geproduceerd met vrienden van Aquaserge – slapeloze nachten rechtvaardigt. Rhapsode vestigt Forever Pavot als een cultfiguur, discreet maar luidruchtig in de residentie van Jean-Claude Vannier, puur gedreven door persoonlijke verlangens.