Rewaskularyzacja - analiza krytyczna

Podej¿cie oparte na rewitalizacji w leczeniu niedojrzäych z¿bów stäych z zakäon¿ miazg¿ i/lub zapaleniem przykorzeniowym pozwala na wrastanie ¿ywych tkanek, takich jak tkanki przypominaj¿ce cement, wi¿zad¿o przyz¿bne (PDL) oraz ko¿¿. Tkanki te nie s¿ tkankami miazgi. Nie funkcjonuj¿ one tak jak tkanka miazgi. Dlatego te¿ rewitalizacj¿ lepiej okre¿li¿ mianem gojenia rany. Tkanka miazgi mo¿e przetrwä zakäenie, wyleczy¿ si¿ i pozostä zdrowa. Jednak opisy przypadków klinicznych wykazäy zw¿¿enie kanäu i wyd¿u¿enie korzenia. Chociä procedura rewaskularyzacji jest korzystniejsza ni¿ tradycyjne zabiegi apexifikacji pod wzgl¿dem osadzania si¿ tkanek ¿ywych, w tym tkanek podobnych do cementu, na ¿ciankach kanäu, d¿ugoterminowe wyniki dziäania tych nowych tkanek w przestrzeni kanäowej wymagaj¿ dalszych badä. Dost¿pne opisy przypadków rewaskularyzacji miazgi dotyczy¿y zazwyczaj m¿odych pacjentów (o du¿ej populacji komórek macierzystych) oraz z¿bów z otwartymi wierzcho¿kami. Jednak aby zabiegi endodontyczne o charakterze regeneracyjnym stäy si¿ powszechnie dost¿pne i przewidywalne, endodonci b¿d¿ musieli polegä na terapiach in¿ynierii tkankowej w celu regeneracji z¿biny miazgi.