Reprezentacja kobiet w powieściach wiktoriańskich: DE

Kobiety w ko¿cu odnios¿y sukces w spisywaniu w¿asnej historii dopiero w XX wieku. Prehistoryczny okres kobiet to d¿ugi okres 20 wieków. Poniewä nie miäy one ¿adnych przedstawicieli, którzy spisywali ich historie, m¿¿czy¿ni robili to wed¿ug w¿asnych kaprysów i ¿ycze¿. Kiedy m¿¿czy¿ni pisali o kobietach, u¿ywali takich zwrotów jak "anio¿ w domu" zamiast "anio¿ w spo¿ecze¿stwie". "Anio¿ w domu" oznaczäo, ¿e kobiety powinny mie¿ mniej przestrzeni ni¿ m¿¿czy¿ni. "Spo¿ecze¿stwo" i "dom" to makrokosmos i mikrokosmos, co oznacza, ¿e m¿¿czy¿ni potrzebuj¿ wi¿cej przestrzeni ni¿ kobiety, wi¿cej mo¿liwo¿ci, wi¿cej rzeczy, które s¿ dla nich dost¿pne. Ta ksi¿¿ka opowiada o trzech kobietach z fikcji: Esther Summerson, Ruth i Lady Audley. Ubóstwo jest czynnikiem decyduj¿cym w ich ¿yciu, co sprawia, ¿e dobro i z¿o podlegaj¿ interpretacji. Te trzy kobiety by¿y produktem spo¿ecze¿stw, w których ¿y¿y, co oznacza, ¿e spo¿ecze¿stwo mo¿e ksztätowä dobro i z¿o.