Red Light Tales

Red Light Tales is een boekje met humor geworden. Ik kruip met genoegen in de huid van het Kaapse meisje van plezier en ik blijf in het personage totdat ik het wezen ervan voel tot in mijn haarvaten. Na het schrijven moet ik afkicken met een kopje thee en een rumboon. Mijn dochter Rosalie Bambara heeft met haar creativiteit een femme fatale in de tunnel voor mij getekend. Ik ben geboren in de tijd dat Katendrecht nog echt ‘de Kaap’ was en mijn vader was een trouwe klant bij de kroegen daar. Wanneer ik mijn ogen sluit, zie ik de rokerige ruimtes en ruik ik de geur die daar hing. In mijn gedachten kijken de dames van plezier vanaf hun barkruk naar mijn vader. Hij hield van accordeonmuziek en wilde dat ik het instrument zou leren bespelen. Hij was een man van het leven, werkte zich kapot en gaf zijn zuurverdiende geld dikwijls uit aan verkeerde dingen. Mijn moedertjelief jammerde vaak, maar droeg haar lot, zo noemde zij dat. Naarmate ik ouder word, besef ik dat ik ook de kracht om verder te gaan van mijn moeder heb geërfd. Ik hou van beiden evenveel en tijdens het schrijven blijven zij op een afstandje in mijn leven; mogelijk had ik anders nooit over hoeren geschreven. Ik ben blij met wie ik ben en ik zal blijven schrijven, want mijn vader en mijn moeder hebben mij op twee totaal verschillende manieren geïnspireerd.

Over het boek

Red Light Tales is een boekje met humor geworden waarin de verteller in de huid kruipt van het Kaapse meisje van plezier en het personage tot leven voelt. Het verhaal verweeft herinneringen aan Katendrecht, rokerige ruimtes en de archetypen uit die tijd met thema’s van familie, identiteit en creativiteit. Een tekening van een femme fatale door de dochter voegt een extra dimensie toe aan het beeld dat de auteur schetst van haar verleden en inspiratie.