Ravi d’avoir été

Axel Wiegandt neemt de lezer mee op een zomerse tocht, van het midden van de dag tot het einde van de avond, gedreven door de wind en de adem van de zee. Zijn poëzie schildert het zand, de goudkleurige stromingen van de Middellandse Zee en het voorbijgaan van de tijd. Dit nostalgische, vaak luchtig-komisch en teder bundeltje verkent het hoogzomergevoel, met Homère als beschermende figuur en de la cigale als reisgenoot die steeds snuwer naar het lot van de mensheid. Een rustige maar scherpe beschouwing over hoe klimaatverandering ook het geluid van het leven beïnvloedt.

Inhoud

Axel Wiegandt beschrijft een traversée van de zomer, waarbij hij de gebeurtenissen vooruit en achteruit laat bewegen op het ritme van een krachtige wind. De poëzie refereert aan het warme, gouden zand en de kusten van de Middellandse Zee, en aan de tijd die verstrijkt. Het werk wordt gekenmerkt door nostalgie, humor en tederheid terwijl het seizoen wordt verkend met Homère als figuur van orde en met de la cigale als metgezel, wier gezang vanaf het begin van de tijd af lijkt te sterven door klimaatverandering.