Deze publicatie geeft een overzicht van het werk van Raimund Girke (1930–2002), geboren in Heinzendorf en actief in de naoorlogse kunst. Girke ziet kunst als een twee-dimensionale toepassing van verf op doek of papier en bleef ondanks contacten met kunstenaars uit de ZERO-beweging vasthouden aan zijn eigen benadering van schilderkunst. Het boek situeert zijn betrokkenheid bij verschillende stromingen en plaatst zijn relatie tot kunstenaars die hij bewonderde of vrienden noemde, zoals Ryman, Calderara en Uecker. Daarnaast belicht het belangrijke historische tentoonstellingen waarin Girke participeerde, zoals documenta 6 (1977) en de Venice Biennale (1990), en bespreekt het de evolutie van zijn techniek en palet. Nieuwe, volledige bijdragen van Florian Illies, Anke Hervol en Peter Iden worden gepresenteerd, naast vertaalde essays van Dietmar Elger en Gottfried Boehm en oudere teksten die voor het eerst in samenhang worden geplaatst met historische fotomateriaal, uitnodigingen, posters en catalogi.
Inhoudelijke focus
Het boek bevestigt dat de enige term die met zekerheid op Girkes oeuvre van toepassing is, schilderkunst blijft, met nadruk op de exploratie van aanwezigheid en afwezigheid van wit — voor hem de ‘Königin der Farben’. Het behandelt zijn zoektocht naar mogelijkheden binnen verschillende bewegingen en contextualiseert relaties met mede- of vriendenkunstenaars.
Kernstromingen en exposities
- Analytische Malerei
- Essentielle Malerei
- Fundamentele Schilderkunst
- Radical Painting
- Königin der Farben
Prijshistorie
Prijzen voor het laatst bijgewerkt op: