Rachmaninov: De Klokken & Symfonische Dansen (2 LP's)

Het album 'Rachmaninov: The Bells & Symphonic Dances' uitgevoerd door het London Philharmonic Orchestra onder leiding van Edward Gardner behoort tot het klassieke genre en bevat twee van de meest grootschalige en meeslepende werken van Sergej Rachmaninov. Deze uitgave wordt gepresenteerd op twee LP’s, waarmee ruime aandacht gegeven wordt aan de rijke orkestratie en vocale kleuring die beide werken kenmerken. Centraal op het album staat 'The Bells', een koorsymfonie voor sopraan, tenor, bariton, koor en orkest, gebaseerd op een gedicht van Edgar Allan Poe in een Russische vertaling. Het stuk bestaat uit vier delen die elk een ander type klok verklanken en daarmee een breed scala aan emoties bestrijken. Track I, 'Allegro ma non tanto (The Silver Sleigh-Bells)', opent het werk sprankelend en verbeeldt winterse klokken vol energie en anticipatie. Track II, 'Lento (The Mellow Wedding Bells)', biedt juist een tedere en lyrische sfeer die associaties oproept met geluk en verbondenheid. Verderop klinkt track III, 'Presto (The Loud Alarm Bells)', waarin opzwepende en donkere klanken het dreigende karakter van waarschuwingsbellen uitdrukken, gevolgd door het indringende slotdeel, 'Lento lugubre (The Mournful Iron Bells)', dat het werk op aangrijpende wijze afrondt. Na de koorsymfonie volgt 'Symphonic Dances', Rachmaninovs laatste grote orkestcompositie. Dit driedelige, instrumentale werk is virtuoos en kleurrijk geschreven, en combineert elementen van melancholie, dans en zelfs jazzy invloeden – het saxofoonintermezzo in het eerste deel is daar een opvallend voorbeeld van. Ook in Symphonic Dances laat het London Philharmonic Orchestra onder Gardner een groot technisch meesterschap en rijke klankdynamiek horen, wat vooral op een LP uitstekend tot uiting komt. Deze opname is in het jaar 2025 uitgebracht. De uitvoering van Edward Gardner en zijn orkest wordt geroemd om zijn detailrijkdom en gelaagdheid, wat met name in de sfeerschepping van beide cycli goed hoorbaar is. Het publiek wordt bij de hand genomen door het poëtische en dramatische landschap van Rachmaninov, van de juichende pracht van de bellen tot de donkere, dansante kracht van de symfonieën. Onder de passages die eruit springen zijn 'Allegro ma non tanto (The Silver Sleigh-Bells)', 'Lento (The Mellow Wedding Bells)' en het eerste deel van 'Symphonic Dances', waarin met bluesy saxofoon en opzwepende ritmen een bijzondere kleur aan het album wordt toegevoegd. Zo biedt deze uitgave niet alleen een prachtige weergave van Rachmaninovs late, expressieve stijl, maar ook een hoogtepunt binnen het hedendaagse symfonische en vocale repertoire.