Puppet & the Dwarf

Slavoj Žižek biedt in The Puppet and the Dwarf een Lacaniaanse interpretatie van religie. Hij ziet het vroege christendom als de eerste revolutionaire collectiviteit en confronteert dominante spiritualiteitslijnen zoals New Age-gnosticisme en de deconstructief-Levinasiaanse Joodse traditie. Zijn lezing is politiek van aard en zoekt naar het materiële kernpunt van het christendom. De focus ligt op de Pauline gemeenschap als voorbeeld van een revolutionaire beweging, en op een ethische en politieke postseculiere relatie tussen religie en maatschappelijke verhoudingen. Het werk combineert erudiet dogmatisch inzicht met verwijzingen naar populaire cultuur en zet zo actuele pieties onder druk. De publicatie benadrukt een materialistische houding die tegelijk is geïnspireerd door de christelijke erfenis, en wenkt naar een debat dat controverse oproept in hedendaagse debatten over religie en politiek.

Het boek verschijnt bij MIT Press en telt 196 pagina’s in paperback. De bespreking is gericht op hoe Lacaniaanse psychoanalyse kan helpen bij het begrijpen van religieuze verschijningsvormen vandaag, en welke rol religie kan spelen bij de ethische en politieke stellingnames in een postseculiere tijd.

Kenmerken

• Slavoj Žižek als auteur
• Lacaniaanse interpretatie van religie
• Kristendom als eerste revolutionaire gemeenschap (Paulus)
• Kritiek op New Age gnosticisme en Levinas-Joods denken
• Materialistische kern van het christendom herontdekt
• MIT Press publicatie, 2003, 196 pagina's, paperback