Psyhéarchitecture: Psychologiczny wp¿yw architektury

Niezmienne przestrzenie by¿y niemymi ¿wiadkami mi¿o¿ci, zbrodni, drobnych lub odwänych czynów, nie wp¿ywaj¿c w ¿aden sposób na te wydarzenia. Czy to dowód na to, ¿e architektura jest jedynie scen¿, która nie ma rzeczywistego znaczenia, zwyk¿¿ scenografi¿ dla ludzi? Jednak cäa historia ludzko¿ci i architektury dowodzi, ¿e przestrze¿ architektoniczna oddziäuje na wielu poziomach - pocz¿wszy od podstawowych procesów poznawczych, ä po stan emocjonalny duszy, ducha i sfer¿ filozoficzn¿. Zadaj¿ kilka pytä, próbuj¿c udzieli¿ odpowiedzi lub przynajmniej poruszy¿ pewne problemy: CZY PRZESTRZE¿ ZABUDOWANA NAPRAWD¿ MO¿E WP¿YWA¿ NA LUDZI I JAK G¿¿BOKO? Czy architektura mo¿e oddziäywä na warstwy psychiczne, duchowe i emocjonalne, krótko mówi¿c na PSYCH¿? A je¿li tak, to w jakim stopniu, jak g¿¿boko? Czy to tylko autosugestia? CZY PRZESTRZE¿ ZABUDOWANA MO¿E BY¿ DESTRUKCYJNA LUB PRAWDZIWYM UZDROWICIELEM? "Psychearchitektura" to koncepcja ¿¿cz¿ca przestrze¿ architektoniczn¿ z ludzk¿ psychik¿, która nie ogranicza si¿ wy¿¿cznie do procesów neurologicznych, do namacalnej i materialnej cz¿¿ci ludzkiego umys¿u, ale, podobnie jak käda forma sztuki, dotyka tego, co poza tym. Psychearchitektura ma by¿ nowym paradygmatem architektonicznym dla wspó¿czesnego CZ¿OWIEKA.