Przestrzenie spoleczne w Katmandu

Przyj¿cie przez Nepal w 1976 roku nowych zasad planowania przestrzennego doprowadzi¿o do znacz¿cej transformacji praktyk zarz¿dzania miejskiego w Katmandu. Pomijaj¿c kwestie szerszych interesów spo¿eczno¿ci, nowe zasady planowania skupi¿y si¿ na zapewnieniu indywidualnym w¿äcicielom domów prawa do wznoszenia wy¿szych budynków. Zasady te opieraj¿ si¿ na ogólnych ograniczeniach wysoko¿ciowych, maj¿cych na celu kontrolowanie wysoko¿ci zabudowy w przestrzeniach wspólnotowych, bez wzgl¿du na ich zró¿nicowany ksztät, rozmiar i orientacj¿. Jednym ze skutków tych regulacji jest utrata minimalnego poziomu nas¿onecznienia w przestrzeniach wspólnotowych. Ma to szczególne znaczenie, poniewä w Nepalu nas¿onecznienie przestrzeni wspólnotowych stanowi integralny element spo¿eczno-kulturowego funkcjonowania takich miejsc publicznych. Niniejsza ksi¿¿ka proponuje w¿¿czenie analizy nas¿onecznienia do nepalskich przepisów budowlanych w celu regulowania wysoko¿ci budynków w przestrzeniach wspólnotowych. Taka polityka zapewni¿aby minimalny poziom nas¿onecznienia w przestrzeniach wspólnotowych, co z kolei wspieräoby dziäania spo¿eczno¿ci i przynios¿oby korzy¿ci cäej spo¿eczno¿ci.