Profil spoleczny dzieci ulicy w Ankarze

Zjawisko dzieci ulicy stäo si¿ przedmiotem zainteresowania od lat 80. XX wieku. Temat ten zas¿uguje na popularno¿¿, poniewä mo¿na go postrzegä jako poräk¿ wspó¿czesnego pästwa i odnosi si¿ do problemów w porz¿dku spo¿ecznym. Badanie pokazuje, ¿e dzieci pracuj¿ce lub mieszkaj¿ce na ulicach Ankary nale¿y rozpatrywä jako dwie odr¿bne grupy: dzieci mieszkaj¿ce z rodzin¿ i dzieci mieszkaj¿ce na ulicy. Obie grupy pracuj¿ na ulicy, aby przyczyni¿ si¿ do dochodów rodziny. Je¿li dziecko jest ofiar¿ przemocy emocjonalnej lub fizycznej i brakuje mu mi¿o¿ci w rodzinie, mo¿e zdecydowä si¿ na ¿ycie na ulicy. Z relacji samych dzieci wynika, ¿e dzieci pracuj¿ce na ulicy nie postrzegaj¿ siebie jako wykluczone spo¿ecznie w zwi¿zku z nieodpowiednim dost¿pem do pomocy rz¿dowej i pozarz¿dowej. Wspomniano, ¿e samorz¿dy lokalne zapewniaj¿ du¿¿ pomoc ¿ywno¿ciow¿, a SHÇEK zapewnia dodatkowo pomoc finansow¿. Pomoc ta oczywi¿cie buduje pozytywne nastawienie w¿ród osób pracuj¿cych na ulicy i ich rodzin. Z drugiej strony obserwuje si¿, ¿e pomoc ta prowadzi do lenistwa w¿ród rodziców, poniewä mog¿ oni przetrwä dzi¿ki ¿wiadczeniom, nie maj¿c p¿atnej pracy.

Pages: 112, Paperback, Wydawnictwo Nasza Wiedza