Proaktywna kontrola

Ksi¿¿ka ta bada, w jaki sposób policja w Ottawie, organizacja policyjna zaangäowana w dziäania na rzecz spo¿eczno¿ci lokalnych, wdräa ten paradygmat, a tak¿e rozwäa niektóre korzy¿ci i wyzwania zwi¿zane z podej¿ciem opartym na wspó¿pracy. Autor twierdzi, ¿e pomimo ideäów policyjnej s¿u¿by spo¿ecznej istniej¿ znaczne ograniczenia, które utrudniaj¿ funkcjonariuszom policji nawi¿zywanie wspó¿pracy z lokaln¿ spo¿eczno¿ci¿. Ograniczenia te obejmuj¿ niejasne rozumienie koncepcji policji spo¿ecznej, dziäania mobilizuj¿ce spo¿eczno¿¿ oparte na zäo¿eniu, ¿e spo¿eczno¿ci s¿ gotowe i ch¿tne do udziäu w programach zapobiegania przest¿pczo¿ci ustanowionych przez policj¿, tradycyjn¿ struktur¿ policji, która nie jest w stanie skutecznie utrzymä reform policji spo¿ecznej, oraz podstawow¿ subkultur¿ policyjn¿, która nie popiera proaktywnej policji. Wyniki badä sugeruj¿, ¿e chociä policja w Ottawie jest zaangäowana w dziäania policji spo¿ecznej, musi rozwäy¿ wyeliminowanie zidentyfikowanych ogranicze¿, aby skutecznie wdro¿y¿ policj¿ spo¿eczn¿ i zachowä odpowiedzialno¿¿.