Philosophic Pride onderzoekt hoe argumenten uit de moraalpsychologie de fundamenten van menselijke samenlevingszin en zelfliefde beïnvloedden en hoe de belangstelling voor het Romeinse Stoïcisme de vroege moderne politieke filosofie gevormd heeft. Het boek biedt interpretaties van Justus Lipsius en Rousseau en bestrijkt de periode van Lipsius’ Politics (1589) tot Rousseau’s Emile (1762). Centraal staan stemmen uit Engeland, Frankrijk en de Nederlanden en de manier waarop politieke schrijvers in die tijd zich verbond en botste met de ideeën van de Griekse en Romeinse Stoïcijnen zoals Cicero, Seneca, Epictetus en Marcus Aurelius. Christopher Brooke plaatst sleutelteksten in hun historische context, met bijzondere aandacht voor de geschiedenis van klassieke studie en de historiografie van de filosofie. Daarbij gaat hij in op de voortdurende spanning tussen Stoïcisme en de Augustijnse anti-Stoïcistische kritiek, en op hoe Stoïcisme werd gezien als een filosofie voor de trotse mens die zijn gevallen conditie erkent. Het werk belicht hoe de erfenis van de Stoïcijnen een vitale rol speelde in het Europese intellectuele leven in de vroegmoderne periode.
Kernpunten
- Kern: moraalpsychologie en sociabiliteit
- Tijdspanne: Lipsius tot Rousseau
- Betrokken oriëntaties: Engeland, Frankrijk, Nederland
- Auteurs: Lipsius, Rousseau, Grotius, Hobbes
- Auteur en context: Christopher Brooke, Princeton University Press
Prijshistorie
* Prijshistorie bevat geen data van Amazon.
Prijzen voor het laatst bijgewerkt op: