Power Of Love

Het tweede studioalbum van Hour Glass, Power of Love, is een psychedelische soul- en blue-eyed soulplaat die een belangrijke koerswijziging markeert voor de band. Het album, uitgebracht in 1968 bij Liberty Records, gaf Duane en Gregg Allman aanzienlijk meer creatieve vrijheid dan hun debuut, dat commercieel teleurstelde door een poppy Motown-invloed en veel covers. Door de herwonnen artistieke controle ontstond een sterker werk dat de muzikale groei en compositorische vaardigheden van de broers weerspiegelt, met zeven originele bijdragen van Gregg Allman op twaalf nummers. Power of Love vangt een momentopname van psychedelische rockinvloeden in combinatie met soul- en R&B-tradities, met bijdragen van gerespecteerde southern soul-schrijvers en componisten. Duane Allmans gitaarwerk toont een zware fuzztoon en experimenteel gebruik van de elektrische sitar, wat zijn melodische gevoeligheid benadrukt en een andere kant van zijn latere stijl onthult. Het project wordt gezien als een artistiek belangrijk werk in de ontwikkeling van de Allman-broers, ook al zijn sommige opnamen ooit als commerciële pop bestempeld. Neil Young schreef originele liner notes en Stephen Stills keurde deze goed, wat het respect voor Hour Glass in die tijd weerspiegelt.

Kernmerken

• Tweede studioalbum van Hour Glass (Power of Love)
• Psychedelische soul en blue-eyed soul
• Zeven originele bijdragen van Gregg Allman
• Meer creatieve vrijheid na eerste album bij Liberty Records
• Gitaargeluid met zware fuzz en elektrische sitar
• Verweven met soul- en R&B-tradities

Achtergrond

Het album werd in 1968 uitgebracht bij Liberty Records en vertegenwoordigt een momentopname van psychedelische rockinvloeden vermengd met soul- en R&B-tradities, met bijdragen van gerespecteerde southern soul-songwriters en componisten. Duane Allmans gitaarwerk laat zijn kenmerkende zware fuzz-toon en experimenteel gebruik van de elektrische sitar horen, waarmee hij een melodische gevoeligheid toont die later zijn reputatie zou bepalen. Hoewel sommigen de opnames ooit als commerciële pop bestempelden, wordt het werk steeds vaker erkend als waardevol en artistiek belangrijk voor de ontwikkeling van de broers. Neil Young schreef de originele liner notes en Stephen Stills zag en keurde deze goed, wat het respect van tijdgenoten bevestigt.