Poging een luchtig gedicht te schrijven

Wouter Godijn presenteert een bundel poëzie die op zoek gaat naar licht in een tijd vol onrust. De gedichten lijken eenvoudig en helder, maar trekken de verbeelding van de lezer uit evenwicht en wagen zich aan een literair avontuur dat zowel hoopvol als ontnuchter is. In een context van klimaatverandering, conflicten en pandemie onderzoekt de dichter of het mogelijk is om luchtig te blijven schrijven, en wat daaruit voortvloeit: gruwwelijke en wonderbaarlijke visioenen die tegelijk wrang en verrassend zijn. Godijn schept een hoogst authentiek universum waarin hij zich niets aantrekt van poëtische conventies, maar wel van de verbeelding van de lezer. De gedichten nodigen uit tot lezen in beweging, als een achtbaan waar je aanvankelijk wat huiverig instapt en vervolgens de kick ervaart die je zocht. Een bundel die tijdgebonden thema’s aandraagt, maar tegelijk tijdloze nieuwsgierigheid en speelse taal laat zien.

Kenmerken

• Gruwelijke en wonderbaarlijke visioenen
• Poëzie die in beweging blijft
• Een zoektocht naar antwoorden op de tijdsgeest
• Een universum zonder poëtische conventies
• Eenvoudig en helder, maar tart de verbeelding