Podejścia do klasyfikacji księgowej instrumentów finansowych

Hybrydowe i/lub z¿o¿one instrumenty finansowe s¿ stäym tematem w zakresie regulacji dotycz¿cych rachunkowo¿ci. Kluczowym punktem cäej dyskusji jest rozró¿nienie mi¿dzy pozycjami pasywów a kapitäem w¿asnym. Kwestia ta zostäa uregulowana w MSR 32 (PT CPC nr 39) i poruszona w dokumencie do dyskusji - przegl¿d koncepcyjnych ram sprawozdawczo¿ci finansowej (IASB, 2013), który przedstawia dwa podej¿cia, które mo¿na zastosowä w celu uproszczenia rozró¿nienia mi¿dzy pozycj¿ pasywów a kapitäem w¿asnym: podej¿cie oparte na w¿skim kapitale w¿asnym (NEA) oraz podej¿cie oparte na ¿cis¿ym zobowi¿zaniu (SOA). Przyj¿cie kädego z tych podej¿¿ b¿dzie miäo inny wp¿yw na poziom zad¿u¿enia/d¿wigni finansowej oraz potencjä rozwodnienia udziäów akcjonariuszy. Celem niniejszej pracy jest zbadanie podej¿¿ do klasyfikacji ksi¿gowej obligacji zamiennych na akcje zgodnie z MSR 32 (PT CPC nr 39) i dokumentem roboczym IASB (NEA x SOA). Przyj¿ta metodologia to studium przypadku brazylijskiej spó¿ki publicznej, która wyemitowäa obligacje podlegaj¿ce obowi¿zkowej zamianie i dokonäa klasyfikacji tych instrumentów, uznanej przez organ regulacyjny za nieodpowiedni¿.