Pleun

Als Detlev van Heest (1956), zijn vrouw en hun kat Japan verlaten, lijkt voor hen een zorgeloos bestaan te beginnen. In het zuiden van Nieuw-Zeeland, temidden van een paradijselijk landschap aan zee, vestigen zij zich samen met hun schapen, kippen, ganzen, eenden en pauwen. Echter, al snel komt deze idylle onder druk te staan. Van Heest wordt geconfronteerd met de grote afwezigheid van zijn vrouw en de isolatie die hij ervaart in de harde immigrantenmaatschappij. De vertrouwde, veilige omgeving die hij in Japan achterliet, lijkt ver verwijderd en zijn gevoel van verlorenheid neemt toe.

Ontmoeting met een ander echtpaar

De situatie verandert ten goede wanneer het echtpaar een ander Nederlands stel ontmoet. De vriendschap die zich tussen de vier personen ontwikkelt, is intens met de charismatische Pleun als centrale figuur. De lezer maakt kennis met Van Heest als een man zonder zelftwijfel, een stugge, maar authentieke persoonlijkheid die in vrijwel alles het tegenovergestelde is van de vrije geest Pleun. Terwijl de banden tussen de twee echtparen steeds hechter worden, escaleert de situatie in een conflict dat de fundamenten van hun vriendschap op de proef stelt.

Spanningsopbouw en karakteranalyse

"Pleun" is een roman die de verschillende karakters op meesterlijke wijze met elkaar laat botsen, waardoor de spanning op elke bladzijde voelbaar toeneemt, als een bankschroef die steeds strakker wordt aangedraaid. Dit boek en het eerder verschenen "De verzopen katten en de Hollander" bieden een meeslepende zoektocht naar houvast voor de ontwortelde hoofdpersoon. Het verhaal is een sterke reflectie van de innerlijke strijd tussen verlangen naar een nieuw bestaan en de pijn van het verlies van een vertrouwde wereld.

Kritische waardering

De roman wordt geprezen om zijn opmerkelijke stijl en zijn vermogen om gewone situaties tot leven te brengen. Jaap Goedegebuure van Trouw beschrijft het als een "sarrende en verslavende eentonigheid," die doet denken aan de werken van Voskuil en Vogels. Joost de Vries van De Groene Amsterdammer merkt op dat het moeilijk is om Van Heest te onderscheiden van J.J. Voskuil, maar dat Van Heest in zijn aanpak minder burgerlijk en meer sardonisch is. Daniëlle Serdijn van de Volkskrant waardeert de consequente vorm en stijl van Van Heest, evenals de excellente dialogen.

"Pleun" is een indringende en emotionele roman die de lezer meeneemt op een intense reis door de complexiteit van vriendschap, isolatie en de zoektocht naar een nieuwe identiteit in een onbekende wereld.