Placebomens

Emma van Hooff brengt een poëziebundel die peilt naar wat leven houdt en wat niet leven bevat. De gedichten gaan over angst om dood te gaan en tegelijk het verlangen ernaar, en laten een zintuiglijke, gevoelige vertelstem horen met lef en humor. In dit werk staan intensiteit en verbeeldingskracht centraal, met beelden zoals dreigbrieven aan Pandora en een hiernamaals dat op instorten staat. Er bestaat een woeste transpiratiezee, oesters met parels en een onderzoek naar hoe lang een leven wordt rekbaar, tot een gezicht uiteen knapt. De poëzie is ritmisch en sterk, en Emma van Hooff overtuigt met haar inlevingsvermogen en grote verbeeldingskracht. De bundel nodigt uit om mee te luisteren naar een ik dat scherp observeert, raakt en lacht tegelijk, en geeft een indringende kijk op de spanning tussen leven en dood.

Kenmerken

• Thema’s: leven en niet leven, angst om dood te gaan, verlangen ernaar
• Vorm en stem: zintuiglijk, gevoelig lyrisch ik met lef en humor
• Beeldspraak: dreigbrieven aan Pandora, hiernamaals dat op instorten staat, woeste transpiratiezee
• Ritme en verbeelding: ritmische, sterke gedichten; groot inlevingsvermogen en verbeeldingskracht
• Onderscheidingen: genomineerd voor Poëziedebuutprijs 2023
• Uitgave: verschenen 15/02/2022 bij Atlas-Contact