Peter Frampton - Frampton's Camel - LP

Frampton's Camel is het tweede soloalbum van Peter Frampton en werd in het begin van de jaren zeventig uitgebracht als LP. Het album vormt een belangrijk onderdeel binnen de classic rock en toont Frampton op een moment waarop hij nog zoekt naar zijn eigen muzikale signatuur. In tegenstelling tot zijn debuutalbum klinkt Frampton's Camel steviger, met de nadruk op elektrische gitaarpartijen, terwijl er ook ruimte is voor zijn karakteristieke akoestische werk. Het album heeft een bandgevoel en dankt zijn naam aan de begeleidingsband waarmee Frampton op dat moment samenwerkte. Het genre kan het best worden omschreven als classic rock met invloeden uit hardrock en lichte countryrock. De productie en het bandgeluid zijn typerend voor de vroege jaren zeventig en laten invloeden horen van Humble Pie, maar wel geblend met een melodieuze benadering en een modern rockgevoel voor die tijd. Op het album bevinden zich opvallende nummers die Frampton’s reputatie als songwriter en gitarist vestigen, waaronder 'Lines on My Face', een emotionele ballad die een handelsmerk werd, en een overtuigende cover van Stevie Wonder’s 'I Believe (When I Fall in Love It Will Be Forever)'. Ook 'Don't Fade Away' illustreert het melodieuze rockgeluid van dit werk. Frampton's Camel werd uitgebracht in 1973 als logisch vervolg op Frampton’s eerdere werk bij Humble Pie, energiek en ambitieus, met composities die later als klassiekers in zijn oeuvre worden beschouwd.

Belangrijkste kenmerken

• Tweede soloalbum van Peter Frampton
• Uitgebracht als LP in het begin van de jaren zeventig
• Classic rock met hardrock- en countryrockinvloeden
• Belangrijke nummers: Lines on My Face, I Believe..., Don't Fade Away
• Bandgevoel, verwijzend naar de begeleidingsband

Achtergrond

Het album kent een productie en een bandgeluid typischer voor de vroege jaren zeventig, met invloeden uit Humble Pie die zijn vorige groep weerspiegelen maar toch een melodieuze en moderne rockbenadering tonen. Het is energiek en ambitieus, en de nummers hebben bijgedragen aan Frampton’s reputatie als songwriter en gitarist.