People Are My Drug

Phil Cook's album People Are My Drug, uitgebracht in 2018, is een meeslepende mix van gospel, soul en blues met sterke invloeden vanuit New Orleans. Het album, geproduceerd door zijn broer Brad Cook, werd opgenomen in slechts tien dagen in Wisconsin en North Carolina. Cook wordt bijgestaan door zijn band The Guitarheels, bestaande uit drummer JT Bates, bassist Michael Libramento en pianist James Wallace, terwijl hij zelf gitaar, banjo speelt en zingt. Het album ademt een informele, gemeenschappelijke sfeer die doet denken aan een zuidelijke kerk of vrienden die samen op een veranda musiceren. Verschillende vrouwelijke stemmen, waaronder Tamisha Waden, Chastity Brown en Amelia Meath, dragen bij aan het koorgezang dat door meerdere nummers heen weerklinkt.Het genre varieert van gospel en delta blues tot roots en folk rock, waarbij de karakteristieke swing en swagger van New Orleans step ritmes centraal staan. Cook schreef of coschreef vier van de tien composities en bewerkte daarnaast nummers van Randy Newman en Allen Toussaint. Het album duurt ongeveer 36 minuten en weerspiegelt Cooks eerdere werk als muzikaal directeur voor The Blind Boys of Alabama en zijn samenwerkingen met Mavis Staples. Na zijn veelgeprezen debuut Southland Mission uit 2015 tilt People Are My Drug zijn muzikale expressie naar een hoger niveau. Het album wordt gekenmerkt door een eerlijke, emotionele en vooral spirituele uitstraling, waarbij Cooks natuurlijke feeling voor soul en gospel volledig tot zijn recht komt in een werk dat zowel meeslepend als ontroerend is.

origineel album - Verschenen op 01/06/2018