Paul's ontwaken

'Paul's ontwaken' (1913) is een van de persoonlijkste werken van Frederik van Eeden (1860–1932), schrijver, psychiater en vooraanstaand literair vernieuwer. Na het overlijden van zijn 24-jarige zoon Paul tekent hij diens korte leven op: zijn gevoeligheid en eigenzinnigheid, hun hechte band en de jaren waarin ziekte steeds nadrukkelijker aanwezig is. Wat begint als een liefdevol vaderlijk portret, ontwikkelt zich tot een diepgaande beschouwing over lijden, sterfelijkheid en geestelijke groei. In Pauls laatste levensdagen herkent Van Eeden een bijzondere innerlijke ommekeer, die zijn eigen kijk op leven en dood ingrijpend verandert. Het resultaat is geen traditionele roman, maar een intiem en filosofisch getint document waarin herinnering, rouw en spiritualiteit samenkomen. Voor liefhebbers van de Nederlandse literatuur rond 1900 biedt 'Paul's ontwaken' een bijzondere kennismaking met Van Eedens gedachtewereld en zijn zoektocht naar de diepere betekenis van het menselijk bestaan.