Paramparça Aşkımız

Bol

Karanl¿¿¿n çökmesine az bir zaman kalm¿¿t¿. Bulutlu, nemli, ihanetle yüklü hava, yakläan karanl¿¿¿ daha çok hissettiriyordu.Evle birahane aras¿nda ne tarafa gidece¿ine karar veremeyen Ahat, yol ayr¿m¿na gelince durdu. Kafay¿ dä¿tmak için acaba birahaneye gidip iki bira içse miydi? Gün boyu olanlardan dolay¿ can¿ o kadar s¿kk¿nd¿ ki, yäad¿¿¿ kâbuslar¿ unutmak istiyordu. Bu kafayla eve gidip de ne yapacakt¿? En iyisi içip, geçici bir süre için de olsa her ¿eyi unutmaya çal¿¿makt¿. Böylece beyninin az da olsa dinlenebilece¿ini dü¿ünüyordu.Birahanenin oldu¿u yöne do¿ru yürürken birden sis çöktü. Sis o kadar yo¿undu ki, neredeyse göz gözü görmüyordu. Sisin içinden türbanl¿ genç bir kad¿n ç¿kt¿... Olabilirdi, üzerinde hiç durmad¿. Fakat ard¿ndan ayn¿ görünümde bir kad¿n daha geçti. Ard¿ndan bir tane daha... Sonra iki oldular, sonra üç... Bu da neydi böyle? Neden bütün kad¿nlar türbana ya da kara çar¿afa girmi¿ti? Yoksa ¿ran'a m¿ gelmi¿ti? Nereye gitmi¿ti di¿er kad¿nlar? Hepsi kapanm¿¿, hiç mi türban takmayan kad¿n kalmam¿¿t¿? Anneleriyle birlikte yürüyen çocuklar bile kapal¿yd¿. Neler oldu¿una bir türlü anlam veremiyordu. Çok say¿da türbanl¿ kad¿n oldu¿unu, ilkokula giden çocuklara bile türban giydirildi¿ini, kapananlar¿n say¿s¿ndaki art¿¿¿ biliyordu. Az sonra bäka bir türbanl¿ kad¿nla kar¿¿lät¿. Olanca dikkatiyle sisin içinde dolä¿rken bä¿ aç¿k bir kad¿n görmeye çal¿¿t¿... Nerede oldu¿unu bilmeksizin bir o yana bir bu yana ko¿up durdu. Ne tarafa gitse ya türbanl¿ kad¿nlarla ya da terörist tipli, uzun sakall¿, eli tespihli, bä¿nda takke, üzerinde uzun beyaz entari olan adamlarla kar¿¿lä¿yordu... Sanki yer gök bunlarla dolup täm¿¿t¿. Bir ara yine rüyada oldu¿unu dü¿ündü. Bir kez daha ruhunun darald¿¿¿n¿, terlemeye bälad¿¿¿n¿ hissetti. Kravatl¿ bir adam, etekli bir kad¿n, ya da normal giyimli bir genç görmek umuduyla sisin içinde daha h¿zl¿, daha karamsar duygularla bir ää¿ya bir yukar¿ya ko¿maya devam etti. Hiç bilmedi¿i sokak aralar¿na gelmi¿ti. Türbanl¿ kad¿nlar, uzun sakall¿, entarili adamlardan bäka kimseyle kar¿¿läamad¿. Ruhundaki bunalt¿yla bay¿lacä¿ endi¿esine kap¿ld¿. Sisin ortas¿nda bo¿ bir bank oldu¿unu gördü. Bank ¿slakt¿ ama oturacakt¿. Dü¿memek için oturmaya ihtiyac¿ vard¿. O s¿rada ¿ran'daki gibi siyah çar¿afl¿ birkaç çocuk geçip gitti önünden. Çocuklar¿n bu yäta kapat¿lmas¿na dayanam¿yordu. Biraz dinlendikten sonra tekrar ayäa kalkt¿.

Amazon

Pages: 454, Paperback, Yusuf Solmaz