Paniek om niets

Een kritische beschouwing over de mediahysterie rondom PFAS en glyfosaat, geschreven door Simon Rozendaal. De tekst laat zien hoe meetinstrumenten steeds gevoeligere detectie mogelijk maken in grondwater, in eieren, in de lucht die we inademen en in de urine van sporters. Er wordt verkend hoe de toegenomen precisie van metingen onze perceptie van voedselveiligheid, doping en milieutoestand kan vertroebelen, en hoe een vloeibaarieltje van data soms leidt tot het idee dat 'het niets' kleiner wordt. Het werk nodigt uit om meetgegevens met milde toon te interpreteren en biedt een nieuw perspectief op wat cijfers vertellen, en wat ze mogelijk verbergen. Het is een beschouwing over hoe meetgegevens ons leven raken en hoe we ze kunnen lezen zonder te vervallen in paniek of naïviteit.

Inhoud

Het boek onderzoekt hoe steeds gevoeligere meetapparatuur de perceptie van risico's beïnvloedt en hoe measurable voorbeelden, zoals PFAS, in verschillende omgevingen voorkomen. Rozendaal pleit voor het herbekijken van wat meets en wat betekenis heeft, gezien de mogelijkheid om hele kleine hoeveelheden aan te tonen (bijvoorbeeld een suikerklont in het IJsselmeer, uitgedrukt als een ppt).