Overdracht

Als kind leerde Lilly de trap te lezen. De onderste tree kraakte, de vijfde zuchtte, en aan het ritme van de stappen hoorde ze wie er naar boven kwam. En of ze veilig was. Nu is ze drieëndertig en beëdigd tolk. Ze zit naast verdachten in verhoorkamers en rechtszalen en zet hun woorden om, zonder te haperen. Haar eigen trap heeft vijftien treden. Ze kent ze allemaal. Dan hoort ze op een nacht iemand naar boven komen. Rustig. Gelijkmatig. Tot vlak voor haar slaapkamerdeur, en weer terug. Haar vriend Tijme zegt dat ze droomt. Haar moeder zegt dat ze zich altijd al aanstelde. Maar de stappen komen terug. Op een ochtend ligt Tijme dood onder aan de trap, met haar slaapmiddel in zijn bloed. Van die nacht weet Lilly niets meer. Alleen dat ze wakker werd in haar eigen bed, uitgekleed en ingestopt. Zo slaapt ze nooit. Voor de politie is het simpel: zij was erbij. Haar broers houdt ze op afstand, zonder precies te weten waarom. En de enige die haar nog lijkt te begrijpen, weet meer over haar dan ze ooit heeft verteld.