Oriane Lacaille Iviv (LP)

iViV is het sprankelende debuut van Oriane Lacaille uit Réunion, waarin haar afkomst en persoonlijke artistieke visie samenkomen in een uniek muzikaal palet. Het album werd uitgebracht in 2023 en markeert Lacaille’s overstap naar soloartist. Centraal staan de traditionele tradities van maloya en sega, verweven met invloeden uit Franse folk, jazz en Haïtiaanse muziek. Het geluid is organisch en ritmisch, met zang in Frans en Creools die soms binnen één nummer wisselt. De arrangementen worden gedragen door traditionele percussie, ukulele, trompet, dwarsfluit en contrabas, wat een intiem en warm klankbeeld oplevert dat zowel speels als melancholisch kan klinken. De nummers variëren van dromerige melodieën tot hypnotiserende, dansbare stukken, wat zorgt voor een levendige afwisseling. Het album werd opgenomen met een kleine maar veelzijdige groep muzikanten, met Lacaille zelf als centrale stem en Héloïse Divilly en Yann-Lou Bertrand als vaste begeleiders; gastbijdragen van Piers Faccini, Leyla McCalla en René Lacaille versterken het geheel. Twee tracks – Je Suis La Fleur Qui Ne Poussera Jamais en Li Bat – krijgen bijzondere aandacht, naast Kaf Do Lo, wat Lacaille’s vermogen illustreert om verschillende stijlen en emoties te verweven. Origineel album – uitgebracht op 06/10/2023.

Kenmerken

• Kruising van wereldmuziek, folk en eigentijdse Creoolse zang
• Zang in Frans en Creools, soms binnen één nummer
• Traditionele percussie, ukulele, trompet, dwarsfluit en contrabas
• Intimistisch en warm geluid met speelse en melancholische momenten
• Gastbijdragen door Piers Faccini, Leyla McCalla en René Lacaille

Achtergrond en uitvoering

Oriane Lacaille brengt haar Réunionse afkomst en haar visie samen in iViV, met maloya en sega als ruggengraat en invloeden uit Franse folk, jazz en Haïtiaanse muziek. Het album werd opgenomen met een kleine, veelzijdige groep muzikanten, met Lacaille, Héloïse Divilly en Yann-Lou Bertrand als vaste gezichten. Twee tracks krijgen bijzondere aandacht: Je Suis La Fleur Qui Ne Poussera Jamais en Li Bat, en ook Kaf Do Lo toont hoe verschillende stijlen en emoties samenkomen. Het album fungeert als een eerbetoon aan familie, gemeenschap en traditie terwijl het een persoonlijke zoektocht weerspiegelt.