Open ogen

Remco Campert haalt de wereld binnen in zijn gedichten. Een donker beeldstuk uit een lang gedichtreeks voert een jongetje op een stoeltje op, bedekt met bloed en asgrauw puinstof, onder een huis weggehaald, bestookt door Assads moordenaarstroep. Het gedicht helpt hem niet, maar het is genoteerd. Campert toont zich gevoelig voor de tijdgeest en raapt de scherven van de wereld op om ze om te smelten tot taal. Hij neemt de poëzie mee naar buiten, waar hij met regels dikbuikig van woorden de oude foxtrot danst. Met een open blik bevraagt hij de poëzie, daagt haar uit en onderzoekt haar onbeholpenheid. Zo vernieuwt hij zichzelf en zijn bevlogen gedichten roepen om vrijheid: open die kooi voor het laatst en voorgoed. Ook nu jij die binnenkomt, kun je de poëzie binnen laten stappen en ontdekken hoe hij taal inzet om de wereld te verwerken en te vuren."

Beschrijving

Remco Campert haalt de wereld binnen in zijn gedichten. Een donker beeldstuk uit een gedichtreeks toont een jongetje op een stoeltje, verwezen, bedekt met bloed en asgrauw puinstof, onder een huis weggehaald en met bommen bestookt door Assads moordenaarstroep. Het gedicht helpt hem niet, maar het is genoteerd. Campert is gevoelig voor de tijdgeest en raapt de scherven van de wereld op om ze om te smelten tot taal. Hij neemt de poëzie mee naar buiten en danst met regels dikbuikig van woorden de oude foxtrot. Met een open blik bevraagt hij de poëzie, daagt hij haar uit en onderzoekt hij haar onbeholpenheid. Zo vernieuwt hij zichzelf. Zijn bevlogen gedichten roepen om vrijheid: open die kooi voor het laatst en voorgoed. Ook nu jij die binnenkomt, kun je de poëzie binnen laten en ervaren hoe taal wordt ingezet om de wereld te voelen en te bevragen.