Onvolledig alfabet

Nazomerend zit je op een laaghangende tak van een appelboom, onder het verkleurde loofdak ontstaan droomwonden waar verlangens en herinneringen samenkomen. In Annelie Davids derde bundel wordt in prozagedichten onderzocht hoe identiteit, familiegeheimen en het verlies van plek en taal een mens vormen. De intieme tuin vormt het paradijsachtige decor waarin de lezer via sporen van een verloren taal de impact van gedwongen vertrek en de onvolledigheid van herinneringen ervaart, terwijl het verlangen naar het onbekende wordt aangesproken. De bundel beweegt tussen waarneming en geheugenassociaties en ontwikkelt een dynamiek van eigenzinnige beelden en sequenties, die een verstilde dromerigheid oproepen en een vertraagde film van het innerlijk leven van woorden toont.

De taal werkt als een beltiale garderobe waarin namen van dingen met zich meedragen wat je achter je hebt. Door de nauwkeurige описienie van alledaagse details ontstaat ruimte voor reflectie op wat verloren lijkt, maar wel meegedragen blijft in de achterhoofd.

Tegelijkertijd blijft de stijl ingetogen en poëtisch, met aandacht voor de zachte werking van tijd en plek. De setting van de tuin en de klassieke thema’s van natuur en heimelijk verlangen worden hedendaags benaderd, zonder theatrale toeters of nieuwlichterij, maar met een kalme toewijding aan beeld en betekenis.

Kenmerken

• Derde bundel van Annelie David
• Proza-poëzie in gedichtenvorm
• Thema’s: identiteit, familiegeheimen, plek, taal
• Intieme tuin als setting
• Verdwijnende taal en herinneringen
• Eigenzinnige beelden en sequenties

Annelie David (Auteur) - Verschenen op 23/04/2025 bij Poëziecentrum