Ontroering geschreven in steen

Deze poëziebundel van Chris Rockan verkent de diepte achter de werkelijkheid en de onpeilbare ravijn van het gevoel. De gedichten zijn surrealistischer en kritischer geworden ten opzichte van zijn vorige werk, en lijken het toppunt van lyriek te benaderen. De tijd en de ruimte waarin hij zich bevindt, vormen een voortdurende, soms opstandige en dan weer voorspellende vrijheid. De poëzie krijgt in deze bundel de betekenis van een smeekbede gericht aan de wereld, geuit in muzikale en mythische taal die eerder de gevoelens dan de oppervlakkige werkelijkheid belicht. Oorspronkelijk stonden poëzie, muziek en dans in één geheel; in deze bundel probeert hij dat geheel terug te brengen en vast te leggen in woorden. Het is een gevecht van woorden waarin hij tracht samen te vatten wat het doel van de mens op aarde is, waarbij taal blijft dienen als middel waardoor schoonheid onlosmakelijk verbonden is met precisie.

Kenmerken

• Surrealistische poëzie
• Kritischer en lyrischer toon
• Smeekbede aan de wereld
• Muzikale en mythische taal
• Verbinding tussen schoonheid en precisie
• Herstel van het geheel poëzie-muziek-dans