One two three four ...

ONE TWO THREE FOUR... is geen geschiedenis van de popmuziek in Nederland. Het is wel een kort overzicht van een aantal jeugdige subculturen die tussen het begin van deze eeuw en het midden van de jaren negentig in ons land hebben gebloeid. De auteur beschrijft AJC-ers, nozems, hippies, hardrockfans, hiphoppers, gabbers, puncks en nog enkele andere groeperingen uit het kleurrijke scala aan jeugdige stijlen. In het hart van deze subculturen bevonden en bevinden zich stromingen in de populaire muziek en als zodanig komen deze aan bod. Een tweede thema in ONE TWO THREE FOUR... zijn de reacties van volwassenen op jeugdculturen. Volwassenen hebben veelal een moeizame verhouding gehad met jeugdige uitingsvormen. Of het nu rondslenterende en sigarettenrokende arbeidersjongens uit het eerste kwart van de eeuw zijn, langharig werkschuwe hippies uit de jaren zestig of XTC- en speedslikkende housers van tegenwoordig, steeds lijkt de publieke moraal in het geding en dreigt met 'deze generatie' onze