Onderuit

Wat er in het souterrain van Hans F. Marijnissen broedt en broeit, heeft de potentie om ons nog lang te blijven bezighouden. In zijn poëzie hanteert de dichter een ritmische cadans die doet denken aan rap, waarbij hij zich met de nieuwsgierigheid van een registrerende buitenstaander in de wereld en het leven verplaatst. Dit roept de vraag op of jazz en consumptiebonnen in zijn universum anders of beter zijn. Een interessante vraag, die ons doet denken aan Sigmund Freud, die ooit in de chique Berggasse woonde, in een voornaam huis met talloze trappen. Freud zou ongetwijfeld zijn gedachten delen over thema’s als boosheid, cynisme, en de combinatie van onverbloemde humor met nuchterheid.

In de poëzie van Marijnissen is de taal vloeiend, vol aansprekende beelden en onverwachte, grappige woordcombinaties die de lezer met een uppercut raken. Je voelt je als het ware ‘down and out’, uitgeteld door de woordenstroom die je duizelig maakt. Maar het leven vraagt om opkrabbelen, en dat intrigeert de lezer om snel weer op te staan. De dichter schetst een doolhof zonder enige oriëntatie, een ruimte waarin men kan verdwalen, en waar een betrouwbare gids of baken ontbreekt. Dit doolhof lijkt op het leven zelf, waar men soms moet strijden om aan de zware lasten te ontsnappen, nog voor de wolven komen.

Levenswijsheid lijkt hierbij een cruciale rol te spelen. Tijdens deze reis, en na de zoveelste deur die op een uitgang lijkt te wijzen, weerklinkt de mysterieuze klank van ‘Simply the Best’ vanuit de boxen. Dit illustreert dat de dichter iets unieks, iets afwijkends en totaal eigens heeft weten te creëren. De ervaring van de lezer is intens en blijft hangen – ‘The song has ended but the melody lingers on’.

Luuk den Hartog neemt je mee in een opmerkelijke literaire reis, die niet alleen vermaakt, maar ook aanzet tot reflectie over de vele facetten van het leven. De ongewone schrijfstijl en de krachtige beelden maken dit werk tot een ware aanrader voor iedereen die geïnteresseerd is in poëzie die de grenzen verlegt en uitnodigt tot nadenken.

Eigenlijk is deze bundel meer dan zomaar een verzameling gedichten; het is een vergrootglas op de menselijke ervaring, met al zijn complexiteit en schoonheid.