Omdat hij zo’n mooie toon heeft…

Arthur, een gepensioneerd leraar Engels en begenadigd jazztrompettist, samen met zijn vrouw Mia, pianolerares, verhuizen voor de zoveelste keer naar een nieuw huis. Hun eerste zomeravond daar spelen ze melodieuze ballads die door open ramen de buurt in dwarrelen en zo worden ze meteen als een aanwinst voor de buurt ervaren. Een paar dagen later wandelt Arthur langs een veldje waar gevoetbald wordt en krijgt hij een bal voor zijn voeten. Zo maakt hij kennis met de zestienjarige Friso, die vriendelijk vraagt of hij soms mee wil doen. Arthur reageert nerveus en weigert, en maakt snel dat hij wegkomt. Die reactie prikkelt de nieuwsgierigheid van Friso, die contact zoekt en leert waarom Arthur en Mia zo vaak hebben moeten verhuizen…

Verhaal

Arthur, Mia en hun verhuizing spelen een sleutelrol in het verhaal. Het stel geniet van een eerste zomeravond in hun nieuwe huis, waar hun muziek de buurt verwelkomt als een welkom en zorgvuldige aanwezigheid. Een ontmoeting met Friso, een zestienjarige jongen die hen benadert na een korte aarzeling van Arthur, zet de toon voor een vraagstuk over verleden en redenen van herhaalde verhuizingen. Het verhaal blijft gefocust op de interacties tussen de hoofdpersonen en de spanning rond het waarom van hun vele verplaatsingen.