Okluzja w implantach

Rodzaj okluzji zalecany dla protezy osseointegracyjnej jest zwi¿zany z ró¿nymi warunkami fizjologicznymi, które wyst¿puj¿ pomi¿dzy implantem osseointegracyjnym a z¿bami naturalnymi. Nale¿y podkre¿li¿, ¿e implant osseointegracyjny nie ma tolerancji przyz¿bia jak naturalne z¿by, ani nie ma specyficznego mechanizmu obronnego przed si¿ami okluzyjnymi. Okluzja jest kluczowym czynnikiem wp¿ywaj¿cym na ogólny wskänik sukcesu. Lokalne wzgl¿dy okluzyjne w stomatologii implantologicznej obejmuj¿ si¿y przezokostnowe, biomechanik¿ ko¿ci, podstawow¿ mechanik¿, ró¿nice w naturalnych z¿bach i implantach, mi¿¿nie ¿ucia i si¿y okluzyjne oraz resorpcj¿ ko¿ci. Uwzgl¿dnienie wszystkich tych czynników prowadzi do optymalnego schematu okluzji. Przeci¿¿enie okluzyjne jest cz¿sto uwäane za jedn¿ z g¿ównych przyczyn utraty ko¿ci oko¿owszczepowej i niepowodzenia implantu / protezy implantologicznej. Powik¿ania kliniczne, takie jak z¿amanie protezy, obluzowanie lub z¿amanie ¿ruby, z¿amanie implantu, utrzymuj¿ca si¿ utrata ko¿ci brze¿nej i utrata implantu mog¿ by¿ przypisywane przeci¿¿eniu implantu, któremu mo¿na zapobiec poprzez zastosowanie zasad biomechanicznych, takich jak pasywne dopasowanie protez, zmniejszenie d¿ugo¿ci wspornika itp.