Odpornośc na suszę u ziemniaka Solanum tuberosum L

Aby wspierä mechanizmy tolerancji bez uszczerbku dla plonu bulw, badania nad technikami ograniczonego nawadniania ziemniaków stanowi¿ najskuteczniejszy sposób okre¿lenia zarówno momentu wyst¿pienia niedoboru wody, jak i czasu jego trwania. Wymaga to dok¿adniejszego zbadania mechanizmów molekularnych i fizjologicznych zwi¿zanych z bulwieniem oraz tolerancj¿ na susz¿ u ró¿nych genotypów i w ró¿nych warunkach ¿rodowiskowych. Kolejnym wyzwaniem jest okre¿lenie sk¿adników plonu, na które stres wodny ma decyduj¿cy wp¿yw, oraz kombinacji cech zwi¿kszaj¿cych tolerancj¿ na susz¿ bez negatywnego wp¿ywu na plon bulw. Badania genetyczne wykazäy, ¿e tolerancja na susz¿ jest zazwyczaj specyficzna dla danego ¿rodowiska i zale¿y mi¿dzy innymi od rodzaju gleby, nat¿¿enia ¿wiat¿a oraz zapotrzebowania na parowanie. W zwi¿zku z tym zaleca si¿ normalizacj¿ ocenianych warto¿ci cech wzgl¿dem transpiracji ziemniaka w celu scharakteryzowania oczekiwanej reakcji na susz¿ w odniesieniu do docelowych ¿rodowisk.