Octet

In een periode van twee weken in 1824 begon Schubert aan drie van zijn grootste kamermuziekwerken - het 'Strijkkwartet in a klein (D804)', het 'Strijkkwartet in d klein (D810) (Der Tod und das Mädchen)' en het 'Octet in F groot'. Alle drie de werken, die voortkwamen uit deze korte uitbarsting van creativiteit, bevatten materiaal dat Schubert al elders had gebruikt. Het lied 'Der Tod und das Mädchen' in het 'Kwartet in d klein' en thema's uit 'Rosamunde' in het 'Kwartet in a klein'. Voor het 'Octet' citeerde hij uit het 'Ave Maria' en is een aria uit zijn opera 'Die Freunde von Salamanka' verwerkt. Qua sfeer is het 'Octet' het zonnigste van de werken uit deze periode. Hoewel Schubert schreef dat hij een gevoel van geluk ervoer, vanwege 'de zonnestraal in de afgelopen zoete dagen', bevatten de andere werken momenten van duisternis. Hier en daar is een voorbode van de somberte te horen, die overheerst in de latere pianosonates. 'Winterreise' en bijvoorbeeld het langzame deel van de schetsen van de 'Tiende Symfonie', die onvoltooid is gebleven. Het 'Octet' werd voor het eerst uitgevoerd in 1827, maar pas in 1853 gepubliceerd.