Niewolnik Ladino: Wizerunki niewolników w dzie¿ach Plauta

Bior¿c pod uwag¿ charakter komedii nowej, która czerpie swoje postacie i fabu¿¿ z codziennego ¿ycia, pojawia si¿ b¿¿dny wniosek, ¿e gatunek ten stanowi rzeczywisty obraz spo¿ecze¿stwa, z którego czerpie swoje wzorce. Takie rozumowanie zawiera liczne b¿¿dy, co prowadzi badacza, który przyjmie t¿ lini¿ my¿lenia, do uznania za prawd¿ pewnego zestawu przedstawie¿. Niniejsza praca ma na celu walk¿ z tym sposobem my¿lenia, skupiaj¿c nasz¿ dyskusj¿ na trzech dzie¿ach jednego z najwäniejszych autorów Komedii Nowej, Plauta, rzymskiego dramaturga, który ¿y¿ na prze¿omie III i II wieku p.n.e. i który wywar¿ ogromny wp¿yw na teatr wspó¿czesny dzi¿ki tworzeniu charakterystycznych, osobistych "typów". Aby pog¿¿bi¿ ten temat, skupiamy si¿ na postaci ladynskiego niewolnika, jednego z wielu typów wyst¿puj¿cych w Nowej Komedii. Postä ta jest niezb¿dna do nakre¿lenia obrazu ró¿nicy mi¿dzy "prawdziwym" niewolnikiem a niewolnikiem w teatrze Plauta. Niniejsza ksi¿¿ka ma na celu wzbogacenie badä naukowych po¿wi¿conych tym zagadnieniom, w szczególno¿ci badä dotycz¿cych dzie¿a Plauta Epidikus.