Deze publicatie presenteert een moderne variant op het leerdicht waarin Piet Gerbrandy in verzen en prozagedichten de (on)kenbaarheid van het zelf en het raadsel van het lichaam ten opzichte van de ziel onderzoekt. De gedichten zijn tastend, onderwijzend en doorleefd, tegelijk eerlijk, grappig en toegankelijk. Of het nu gaat om de liefde, de vergankelijkheid van het lichaam, de stand van de natuur of de evolutie, ze trachten het hele zijn te omvatten. Oorsprong, verwondering, verbinding en verlangen vormen kernbegrippen die doorheen de teksten resoneren. Gerbrandy toont zich opnieuw een groot beschouwer die het complexe van het denken in taal door de tijd heen laat zien en de lezer uitnodigt zelf tot conclusies te komen, al zijn het voorlopige. Het werk werd bekroond met de Ida Gerhardt Poëzieprijs 2024, een erkenning voor zijn onderzoek naar waar het denken begint— in het lichaam, in de taal of beide— en hoe taal het menselijk bestaan reflecteert.
Kernpunten
- Moderne variant op het leerdicht
- Verzen en prozagedichten onderzoeken zelf en ziel
- Onderwerpen: liefde, vergankelijkheid, natuur, evolutie
- Kernbegrippen: oorsprong, verwondering, verbinding, verlangen
- Toegankelijke, gelaagde poëzie van Piet Gerbrandy
Prijshistorie
Prijzen voor het laatst bijgewerkt op: