Niemandsnoten

Tijdens de zeventiende en achttiende eeuw werd er behoorlijk wat rondgereisd in Europa omwille van culturele redenen. Muziek was er één van. Brussel was op dat moment een belangrijk centrum waar vele componisten en muzikanten zich vestigden. Velen gingen eerst studeren in Italië en waren beïnvloed door de galante muziekstijl die daar tijdens deze periode furore maakte. Componisten zouden als echte netwerkers hun werk verspreiden over de rest van het continent. Zo vond onderzoekster en barokvioliste Ann Cnop vier partituren in deze stijl terug in een bibliotheek in Stockholm. Ze voldeden aan alle kwalitatieve eisen, maar hadden ook alle vier een zeer uniek karakter. Het leek alsof ze letterlijk spraken vanuit de buik van de componist, maar toch bleken ze anoniem. Samen met haar ensemble, Le Pavillon de Musique, nam Ann Cnop deze concerti op, te verkrijgen via Auteur Veerle Deknopper besloot het verhaal van de vier anonieme componisten in deze historische roman te vertellen en legt daarbij een aantal pijnpunten bloot van toen, zoals de positie van de Venetiaanse vrouwen die enkel achter de schermen konden musiceren, samen met ander maatschappelijk onrecht. Het werd een verhaal over doorzettingsvermogen en dromen waarmaken, een geschiedenis vol levenslust daar waar alles aanvankelijk verloren lijkt. Het verhaal volgt de lijn van de composities, waardoor de muziek beluisteren tijdens het lezen de lezer laat verzeilen in die wervelende wereld van driehonderd jaar geleden.