Niemand wil ze hebben
Uitgelicht
|
20,25 |
Naar shop
|
|
22,50 |
Naar shop
|
Beschrijving
Linda Polman, een gerenommeerde onderzoeksjournaliste, legt in "Niemand wil ze hebben" de schaduwzijde van het Europese vluchtelingenbeleid bloot. Het boek begint in de zomer van 1938, op de Conferentie van Evian aan het Meer van Genève, waar de fundamenten voor de hedendaagse opvang van vluchtelingen werden gelegd. Op dat moment probeerden talloze Joden uit nazi-gebied te ontsnappen, maar de westelijke regeringen toonden weinig interesse in het bieden van hulp. Hun argumenten om vluchtelingen af te wijzen zijn schrijnend overeenkomend met die van vandaag de dag: de angst dat 'migranten' de nationale normen en waarden zouden ondermijnen, banen zouden afpakken en de sociale cohesie zouden bedreigen.
In dit boek onderzoekt Polman de ontwikkeling van het Europese vluchtelingenbeheer van de Conferentie van Evian tot aan de huidige crises, waaronder de vluchtelingenkampen op Lesbos. De lezer wordt meegenomen op een opmerkelijke reis die verder gaat dan de na-oorlogse kampen voor vluchtelingen achter het IJzeren Gordijn en de 'veilige enclaves' op de Balkan in de jaren negentig, tot aan de megavluchtelingenkampen op het Afrikaanse continent. Hier implementeert de UNHCR het 'containmentbeleid' van Europa, dat gericht is op het beperken van het vluchtelingenprobleem in plaats van het aanpakken ervan.
Polman laat zien hoe Europa meer energie, creativiteit en middelen investeert in de zogenaamde 'War against Migrants' dan in het daadwerkelijk helpen van degenen die in nood verkeren. Onderweg ontmoet de lezer diverse betrokkenen en groepen, waaronder intern ontheemden (IDP's), vluchtelingen op zoek naar een veilig onderkomen, en zelfs hulpverleners en mensensmokkelaars.
Tachtig jaar na de belofte van 'nooit meer', die gebaseerd was op het VN-vluchtelingenverdrag van 1951, blijkt Europa nog steeds geen stap dichterbij een humane oplossing voor het vluchtelingenvraagstuk. Polman, die eerder furore maakte met het boek "De crisiskaravaan", en het veelgeprezen "Ik Zag Twee Beren", biedt met "Niemand wil ze hebben" niet alleen een indringende blik op het falen van het vluchtelingenbeleid, maar ook op de menselijke verhalen die zich in deze context afspelen. Dit boek is een essentiële lectuur voor iedereen die inzicht wil krijgen in de complexe en vaak pijnlijke realiteit van de hedendaagse migratiecrisis.
Linda Polman, een gerenommeerde onderzoeksjournaliste, legt in "Niemand wil ze hebben" de schaduwzijde van het Europese vluchtelingenbeleid bloot. Het boek begint in de zomer van 1938, op de Conferentie van Evian aan het Meer van Genève, waar de fundamenten voor de hedendaagse opvang van vluchtelingen werden gelegd. Op dat moment probeerden talloze Joden uit nazi-gebied te ontsnappen, maar de westelijke regeringen toonden weinig interesse in het bieden van hulp. Hun argumenten om vluchtelingen af te wijzen zijn schrijnend overeenkomend met die van vandaag de dag: de angst dat 'migranten' de nationale normen en waarden zouden ondermijnen, banen zouden afpakken en de sociale cohesie zouden bedreigen.
In dit boek onderzoekt Polman de ontwikkeling van het Europese vluchtelingenbeheer van de Conferentie van Evian tot aan de huidige crises, waaronder de vluchtelingenkampen op Lesbos. De lezer wordt meegenomen op een opmerkelijke reis die verder gaat dan de na-oorlogse kampen voor vluchtelingen achter het IJzeren Gordijn en de 'veilige enclaves' op de Balkan in de jaren negentig, tot aan de megavluchtelingenkampen op het Afrikaanse continent. Hier implementeert de UNHCR het 'containmentbeleid' van Europa, dat gericht is op het beperken van het vluchtelingenprobleem in plaats van het aanpakken ervan.
Polman laat zien hoe Europa meer energie, creativiteit en middelen investeert in de zogenaamde 'War against Migrants' dan in het daadwerkelijk helpen van degenen die in nood verkeren. Onderweg ontmoet de lezer diverse betrokkenen en groepen, waaronder intern ontheemden (IDP's), vluchtelingen op zoek naar een veilig onderkomen, en zelfs hulpverleners en mensensmokkelaars.
Tachtig jaar na de belofte van 'nooit meer', die gebaseerd was op het VN-vluchtelingenverdrag van 1951, blijkt Europa nog steeds geen stap dichterbij een humane oplossing voor het vluchtelingenvraagstuk. Polman, die eerder furore maakte met het boek "De crisiskaravaan", en het veelgeprezen "Ik Zag Twee Beren", biedt met "Niemand wil ze hebben" niet alleen een indringende blik op het falen van het vluchtelingenbeleid, maar ook op de menselijke verhalen die zich in deze context afspelen. Dit boek is een essentiële lectuur voor iedereen die inzicht wil krijgen in de complexe en vaak pijnlijke realiteit van de hedendaagse migratiecrisis.
Prijshistorie
Prijzen voor het laatst bijgewerkt op: