Nie ma tu malarii

Niniejsza ksi¿¿ka jest wynikiem badä do pracy magisterskiej z antropologii, w której pochylam si¿ nad do¿wiadczeniami ciä zamieszkuj¿cych przestrzenie okre¿lane z zewn¿trz jako niesprzyjaj¿ce ze wzgl¿du na swoje cechy, które na prvi rzut oka sugeruj¿ podatno¿¿ na choroby, takie jak malaria, na podstawie do¿wiadcze¿ z Dzielnicy Munhuana w Maputo, która stanowi¿a pole analizy ¿¿cz¿ce studia nad ciäem, procesem zdrowia i choroby oraz przestrzeni¿. Refleksja ta wpisuje si¿ w podej¿cie fenomenologiczne i konstruktywistyczne, opieraj¿ce si¿ na teoretycznym zäo¿eniu, ¿e ciäo jest konstrukcj¿ spo¿eczn¿ chronion¿ przed chorobami w trudnych warunkach, jak w przypadku malarii w Munhuana. Wychodz¿c od poj¿cia ciäa spo¿ecznie skonstruowanego poprzez liczne elementy chroni¿ce przed chorobami w niesprzyjaj¿cym otoczeniu, przygl¿dam si¿ krytyce determinizmu biologicznego i jego reifikuj¿cemu uj¿ciu naturalizuj¿cemu ciäo oraz przeprowadzam analiz¿, która dystansuje si¿ od ciäa-obiektu, traktuj¿c ciäo równie¿ jako podmiot. G¿ównym argumentem tej pracy jest to, ¿e ciäo osadzone w trudnych warunkach, w ¿wietle narracji rozmówców, do¿wiadcza i tworzy spo¿ecznie mechanizmy pozwalaj¿ce przetrwä w ¿rodowisku, na które jest naräone.