Nie dla wojny

Niniejsze opracowanie stanowi analiz¿ powie¿ci Virginii Woolf "Pani Dalloway" jako krytyki bur¿uazyjnych struktur ideologicznych w Anglii po I wojnie ¿wiatowej. W pracy tej wysuwana jest teza, ¿e fragmentaryczno¿¿ i pustka charakteryzuj¿ce ¿ycie bohaterów nie maj¿ wy¿¿cznie charakteru osobistego czy psychologicznego, lecz s¿ materialnym wytworem sprzeczno¿ci pó¿nego spo¿ecze¿stwa kapitalistycznego oraz ideologicznego wyczerpania jego form kulturowych. Wi¿kszo¿¿ interpretacji powie¿ci skupiäa si¿ na indywidualnym kryzysie Clarissy Dalloway, zestawieniu jej ¿ycia z szale¿stwem Septimusa Smitha lub modernistycznych eksperymentach powie¿ci. Interpretacje te nie pozwalaj¿ zrozumie¿ materialnych i ideologicznych uwarunkowä, które generuj¿ dylematy moralne i psychologiczne, przed jakimi staje podmiot bur¿uazyjny. W niniejszym opracowaniu postawiono trzy pytania: w jaki sposób powie¿¿ "Pani Dalloway" przedstawia sposób, w jaki bur¿uazyjne struktury ekonomiczne i ideologiczne ksztätuj¿ i znieksztäcaj¿ ¿wiadomo¿¿? W jakich formach przedstawiona w powie¿ci wizja fragmentacji odzwierciedla sprzeczno¿ci ideologiczne wywo¿ane przez spo¿ecze¿stwo kapitalistyczne? Dlaczego powie¿¿ przedstawia kultur¿ bur¿uazyjn¿ jako pust¿ i autodestrukcyjn¿?