Nattdjurstid

Kaipa’s album Nattdjurstid verscheen als hun vijfde studioalbum in het jaar 1982 en markeert het einde van hun klassieke periode. Dit album werd destijds uitgebracht op cd en geldt als het laatste werk van de band voordat ze bijna twee decennia uit elkaar gingen. Nattdjurstid is een opvallend product van zijn tijd: het traditionele symfonische karakter van Kaipa heeft plaatsgemaakt voor een sound die sterk beïnvloed is door de vroege jaren 80. De progressieve rock maakt ruimte voor invloeden uit new wave, pop en elektronische muziek. Hierdoor klinken veel nummers meer hedendaags en minder uitgesponnen dan op hun eerdere albums. De band kende rond deze periode diverse wisselingen in de bezetting, waarbij alleen Hans Lundin als constante factor overbleef. De sfeer op het album is hierdoor anders en experimenteler, waarbij synths en elektronische ritmes nadrukkelijk aanwezig zijn. De gewaagde stijlbreuk werd niet onverdeeld positief ontvangen en het album wordt soms omschreven als een curiositeit binnen het oeuvre van Kaipa. Toch biedt Nattdjurstid een interessante kijk op hoe progressieve rock zich probeerde aan te passen aan veranderende muzikale tijden.