Narzędzia 3D w ortodoncji: DE

Narz¿dzia do obrazowania trójwymiarowego (3D) przynios¿y znacz¿cy post¿p w diagnostyce ortodontycznej, planowaniu leczenia i ocenie wyników leczenia. Tradycyjnie dokumentacja ortodontyczna opieräa si¿ na metodach dwuwymiarowych (2D), takich jak zdj¿cia cefalometryczne, zdj¿cia panoramiczne, zdj¿cia kliniczne i modele gipsowe. Chociä metody te by¿y szeroko stosowane, maj¿ one nieod¿¿czne ograniczenia, w tym znieksztäcenia obrazu, b¿¿dy projekcji, niespójn¿ identyfikacj¿ punktów orientacyjnych i trudno¿ci w dok¿adnej ocenie z¿o¿onych struktur czaszkowo-twarzowych. Konwersja trójwymiarowych struktur anatomicznych do obrazów dwuwymiarowych cz¿sto powoduje utrat¿ wänych informacji diagnostycznych i mo¿e zaciemniä asymetrie. Wprowadzenie technologii obrazowania 3D umo¿liwi¿o klinicystom wizualizacj¿ struktur czaszkowo-twarzowych w ich rzeczywistych wymiarach anatomicznych, poprawiaj¿c w ten sposób dok¿adno¿¿ diagnostyczn¿ i planowanie leczenia.