Music in Exile

Music In Exile van Songhoy Blues is een energievol en betekenisvol album binnen het genre van de desert blues, ook wel bekend als Afrobeat met een rockrandje. Dit LP-album werd uitgebracht in het midden van het afgelopen decennium en is het debuut van deze Malinese band, die is ontstaan nadat de leden vanwege politieke onrust en religieus fundamentalisme hun thuisland moesten verlaten. De muziek weerspiegelt zowel vreugde als heimwee; het zijn nummers vol verlangen naar het leven voor de ballingschap, maar met een hoopvolle en dansbare ondertoon. Het album combineert traditionele West-Afrikaanse invloeden met elementen van westerse blues en rock. De band weet deze songtradities te vernieuwen door krachtige elektrische gitaren, levendige ritmes en jeugdige energie aan het genre toe te voegen. De muzikale invloeden zijn terug te horen in het gitaarspel, geïnspireerd door grootheden als Ali Farka Touré, en de aanwezigheid van een duidelijke rock-injectie zorgt ervoor dat het geluid zowel authentiek als modern overkomt. Music In Exile laat horen hoe blues zijn wortels als dans- en feestmuziek niet is verloren, zelfs als de teksten zware onderwerpen als ballingschap en verlies behandelen. Een aantal opvallende nummers op het album zijn Ai Tchere Bele, met zijn haast gevaarlijk snelle funk en ingewikkelde samenspel tussen drums en bas, en Wayei, dat zich juist onderscheidt door het langzamere, trance-achtige bluesritme en een bijzondere vocale interactie. Daarnaast is Petit Metier een akoestische ballad die het meer ingetogen karakter van de band weerspiegelt, terwijl Desert Melodie wordt gekenmerkt door zijn oproep tot etnische harmonie en een uniek, golvend ritme. Het afsluitende nummer Mali vormt een emotioneel hoogtepunt, waarin de hoop op herstel en eenheid in Mali centraal staat. Dit alles maakt Music In Exile tot een evenwichtig en optimistisch album, dat ondanks de droevige aanleiding toch weet te sprankelen van kracht, feestelijkheid en muzikale inventiviteit.