Moscow Stations vertelt het verhaal van Venya, die meer gericht is op hoeveel hij en zijn collega’s kunnen drinken tijdens de werkdag dan op zijn werk zelf. Nadat hij zijn baan verliest, geeft hij het laatste beetje geld uit aan drank en gaat hij met de trein op reis naar het beeldschone, idyllische Petushki, waar zijn geliefde en kind op hem wachten. Het drinken krijgt steeds minder onder controle en Petushki lijkt steeds verder weg te drijven. De reizende drank- en existentiële tocht wordt zowel humoristisch als verdrietig neergezet en vangt een samenleving op die aan de rand van het systeem staat. De roman mengt satirische scherpte met een rauw oog voor het leven op het spoor, en schetst een beeld van vervuilde, corrupte en nachtelijke momenten van menselijkheid en ontbinding.
Kernpunten
- Over Venya en zijn drankleven
- Reis naar Petushki en utopie
- Satire met invloeden van Gogol, Bukowski en Genet
- Samizdat-doorbraak: 1969, eerste officiële publicatie 1989
- Vertaling door Faber, 1997
- Pagina’s: 160; Uitgave Main - Faber Modern Classics, Paperback
Uitgave (achtergrond)
Moscow Stations werd in 1969 geschreven en bestond aanvankelijk uitsluitend als samizdat-tekst, via hand-naar-hand-deling. De eerste officiële publicatie verscheen in 1989 in Sobriety and Culture. Deze vertaling werd voor het eerst gepubliceerd door Faber in 1997. Een 160 pagina’s tellende uitgave in de reeks Main - Faber Modern Classics, paperback, werd verzorgd door Faber & Faber.
Prijshistorie
* Prijshistorie bevat geen data van Amazon, Amazon Marketplace.
Prijzen voor het laatst bijgewerkt op: