Mono’s Rays of Darkness uit 2014 is het zwartste, meest rauwe werk in het oeuvre van het Japanse instrumentale viertal. Het album markeert de eerste plaat sinds vijftien jaar waarin Mono afziet van elke vorm van klassieke instrumentatie, waardoor kolkende gitaren, grimmige ritmes en een onheilspellende sfeer de boventoon voeren. De uitbarsting van geluid doet denken aan een straalmotor die in een benauwde ruimte ontbrandt, met een intensiteit die het schaduwbeeld van The Last Dawn vormt binnen hun discografie. Gastsolist Tetsu Fukagawa van Envy voegt een extra laag diepte toe met explosieve, posthardcore vocalen, waardoor de muziek dichter bij postmetal of doomrock aanleunt. De thematiek draait om hoop en wanhoop, liefde en verlies, en het verkennen van de donkerdere kanten van menselijke ervaring. Door het weglaten van orkestrale ondersteuning ontstaat meer ruimte voor rauwe emotie en voor een ritmisch en gitaartechnisch rauwkost, met een verpletterende afsluiting van vervormde gitaren en dronerige soundscapes.
Kenmerken
- Mono zonder orkestrale begeleiding
- Gitaren en dreigend ritme centraal
- Gastzanger Tetsu Fukagawa (Envy)
- Thema's hoop, wanhoop, liefde en verlies
- Donkere, postmetal/doomachtige sfeer
Prijshistorie
* Prijshistorie bevat geen data van Amazon.
Prijzen voor het laatst bijgewerkt op: