Mondrian

Less was more voor Piet Mondriaan: met beperkte picturale elementen – de primaire kleuren rood, geel en blauw, zwarte lijnen en veel witruimte – zocht hij naar een ‘universele harmonie’ en zette hij een geheel nieuwe tak van avant-gardistische abstractie op. Dit essentiële werk behandelt Mondriaans nieuwste oeuvre en zijn invloeden op mode en design, van White Stripes-albumhoezen tot haute-couture jurken. Mondriaan (1872–1944) werd beschouwd als een vooraanstaande schilder en theoreticus van de international avant-garde. Hij introduceerde Neo-plasticisme, een stijl gebaseerd op primaire kleuren tegen een raster van horizontale en verticale zwarte lijnen op een witte achtergrond. Hij zag kunst als onderdeel van een bredere samenleving en geloofde dat een universele kunstsfeer vorm gaf aan de totaliteit van schoonheid. Zijn invloed reikt tot in steden als Amsterdam, Parijs, Londen en New York, en hij verweefde stedelijke moderniteit en muziek, met name jazz, als inspiratiebronnen. In zijn werk verzamelde hij ideeën die de relatie tussen kunst, architectuur en design hebben getransformeerd, met een blijvende impact op vele disciplines.

Belangrijkste kenmerken

• Primaire kleuren en witruimte als kernelementen
• Zwarte lijnen vormen een grid van horizontale en verticale vlakken
• Neo-plasticisme als zoektocht naar universele harmonie
• Invloed op mode en design: van albumhoezen tot haute-couture
• Boek uit de Basic Art-serie, auteur Susanne Deicher, 2015; 96 pagina’s, hardcover, uitgever Penguin Random House USA