Moha! One
Uitgelicht
|
31,99
27,84 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
Het album One-Way Ticket to Candyland van het Noorse tweetal MoHa! is in 2008 verschenen als limited edition op vinyl, uitgebracht door Rune Grammofon. Musici Anders Hana en Morten J. Olsen vormen samen een geluid dat zich op het snijvlak van noise, elektronische muziek, gehakkelde rock en abstracte improvisatie beweegt. Waar voorafgaande albums doorgaans rijk waren aan chaotische, non-stop bombardementen, kiest dit album voor meer structuur, zij het op eigenzinnige wijze. De composities zijn opgebouwd uit irreguliere, soms hypnotische ritmes, verstoorde elektronica en gelaagde texturen die de luisteraar meevoeren door een landschap van beukende drums, vervormde gitaren en grillige klankkleuren. Genre-technisch is het niet in een hokje te vangen, maar er zijn duidelijke raakvlakken met progressieve rock, experimentele elektronica en noise. Het geluid is prikkelend, onderzoekend en rauw, met een nadruk op het zoeken naar nieuwe klankwerelden binnen begrensde vormen. De muzikanten gebruiken zowel traditionele instrumenten als omvangrijke elektronische manipulaties, waardoor het album een wilde, laboratoriumachtige sfeer uitstraalt. Ondanks de duidelijke opbouw is rust nauwelijks te vinden; het blijft een intens en soms beklemmend luisteravontuur. One-Way Ticket to Candyland vraagt van de luisteraar een open geest en bereidheid om mee te gaan in dit fysieke, veeleisende klanklandschap. Het plaatje is een volwassen stap binnen het oeuvre van MoHa! en laat een duo zien dat zich ontwikkelt zonder aan kracht en experimenteerdrift in te boeten.
Het album One-Way Ticket to Candyland van het Noorse tweetal MoHa! is in 2008 verschenen als limited edition op vinyl, uitgebracht door Rune Grammofon. Musici Anders Hana en Morten J. Olsen vormen samen een geluid dat zich op het snijvlak van noise, elektronische muziek, gehakkelde rock en abstracte improvisatie beweegt. Waar voorafgaande albums doorgaans rijk waren aan chaotische, non-stop bombardementen, kiest dit album voor meer structuur, zij het op eigenzinnige wijze. De composities zijn opgebouwd uit irreguliere, soms hypnotische ritmes, verstoorde elektronica en gelaagde texturen die de luisteraar meevoeren door een landschap van beukende drums, vervormde gitaren en grillige klankkleuren. Genre-technisch is het niet in een hokje te vangen, maar er zijn duidelijke raakvlakken met progressieve rock, experimentele elektronica en noise. Het geluid is prikkelend, onderzoekend en rauw, met een nadruk op het zoeken naar nieuwe klankwerelden binnen begrensde vormen. De muzikanten gebruiken zowel traditionele instrumenten als omvangrijke elektronische manipulaties, waardoor het album een wilde, laboratoriumachtige sfeer uitstraalt. Ondanks de duidelijke opbouw is rust nauwelijks te vinden; het blijft een intens en soms beklemmend luisteravontuur. One-Way Ticket to Candyland vraagt van de luisteraar een open geest en bereidheid om mee te gaan in dit fysieke, veeleisende klanklandschap. Het plaatje is een volwassen stap binnen het oeuvre van MoHa! en laat een duo zien dat zich ontwikkelt zonder aan kracht en experimenteerdrift in te boeten.