Modelowanie termiczne polączeń zgrzewanych tarciowo

Podobne po¿¿czenia stali uzyskuje si¿ w procesie zgrzewania tarciowego. Opracowano jednowymiarowy model numeryczny zgrzewania tarciowego z nap¿dem ci¿g¿ym zgodnie z charakterystyk¿ procesu zgrzewania tarciowego. Przewidywany przej¿ciowy profil temperatury nagrzewania i ch¿odzenia zgrzewania tarciowego jest porównywany z eksperymentalnym rozk¿adem temperatury. Przeprowadzono wräliw¿ analiz¿, aby przewidzie¿, w jaki sposób przej¿ciowy rozk¿ad temperatury zachodzi wraz ze wzrostem pr¿dko¿ci (obr./min). Na tej podstawie mo¿na stwierdzi¿, ¿e przy wy¿szej pr¿dko¿ci (obr./min) badanie przej¿ciowego rozk¿adu temperatury nie jest mo¿liwe, poniewä pr¿dko¿¿ obrotowa przekracza próg graniczny, wytwarza wi¿cej ciep¿a w temperaturze i bardziej zmi¿kcza i mo¿e wytworzy¿ stopienie na styku, a zatem nie b¿dzie spoiny na styku. Zbadano zmienno¿¿ mikrostruktury dla obu materiäów przed i po zgrzewaniu tarciowym. Zaobserwowano mikrostruktur¿ w strefie wp¿ywu ciep¿a i dla materiäu rodzimego i stwierdzono, ¿e z¿¿cze zgrzewane tarciowo jest doskonäe bez ¿adnych wad wewn¿trznych. Dla danego sk¿adu stali porównano eksperymentalne ch¿odzenie otoczenia z wykresem ch¿odzenia ci¿g¿ego.