Miniimplanty ortodontyczne

Ksi¿¿ka "Miniimplanty ortodontyczne" podsumowuje podstawowe zäo¿enia, zasady projektowania oraz aspekty leczenia. "OPORNO¿¿ ORTODONTYCZNA" definiowana jest jako "odporno¿¿ na niepo¿¿dane przemieszczenia z¿bów". Oporno¿¿, rozumiana jako zdolno¿¿ do przeciwdziäania niepo¿¿danym, reaktywnym przemieszczeniom z¿bów, mo¿e by¿ zapewniona przez aparat ortodontyczny, jednak w wi¿kszo¿ci przypadków konieczne jest zastosowanie dodatkowego punktu oparcia. To dodatkowe zakotwiczenie tradycyjnie zapewniano poprzez dodanie elementów oporowych, aparatów g¿owowych lub elastyków mi¿dzyszcz¿kowych, co skutkowäo roz¿o¿eniem si¿ reakcyjnych i zmniejszeniem nacisku na elementy kotwicz¿ce. Niemniej jednak ich skuteczno¿¿ zale¿y od wspó¿pracy pacjenta, co wi¿¿e si¿ z ryzykiem wyd¿u¿enia czasu leczenia i zagro¿eniem dla osi¿gni¿cia celów terapeutycznych w przypadku braku wspó¿pracy pacjenta. Dlatego te¿, aby zminimalizowä konieczno¿¿ wspó¿pracy pacjenta i zapewni¿ zakotwiczenie we wszystkich trzech wymiarach, kluczow¿ rol¿ odgrywaj¿ implanty. IMPLANT to sztuczny obiekt wprowadzony do organizmu cz¿owieka, który pozostaje w nim na stäe lub przez d¿u¿szy czas. W praktyce ortodontycznej stosuje si¿ je jako TYMCZASOWE URZ¿DZENIA KOTWI¿CE SZKIELETOWE (TADS), które mog¿ zapewni¿ wystarczaj¿c¿ stabilno¿¿ kliniczn¿.